https://www.schooltv.nl/video/een-hand-uit-de-3d-printer-guido-heeft-nu-twee-handen/
Guido heeft nu twee handen
De 9-jarige Guido is geboren zonder linkerhand. Sinds kort heeft
hij een kunsthand waarmee hij toch dingen kan doen. Geen prothese uit
het ziekenhuis, maar een kunsthand uit de 3D-printer, in de kleuren van
zijn favoriete voetbalclub.
Posts tonen met het label handprothese. Alle posts tonen
Posts tonen met het label handprothese. Alle posts tonen
vrijdag 26 januari 2018
vrijdag 10 april 2015
donderdag 12 maart 2015
Sierra van 11 jaar maakt handprotheses
Een meisje uit de V.S. bouwt een 3D geprinte handprothese voor een kind
Het hele verhaal is te lezen op de site van Ground3d.
Het hele verhaal is te lezen op de site van Ground3d.
donderdag 13 november 2014
.jpg)
donderdag 6 november 2014
3D Printed IRON MAN Child Prosthetic Hand
Wie wil er nou 2 gewone, normale handen? De Iron Man Child Prosthetic Hand, dát is pas een hand! :-)
zaterdag 18 oktober 2014
Handprothesen die kunnen ‘voelen’
Het is wetenschappers gelukt om een Zweedse patiënt ‘gevoel’ te
geven in zijn prothese. De nieuwe prothese, waarbij ook elektroden
worden ingebracht in het lichaam, biedt nieuwe hoop aan patiënten.
Mogelijk kunnen ze hierdoor weer dingen doen die tot nu toe onmogelijk
leken.
In januari 2013 kreeg een Zweedse man als eerste ter wereld een klikprothese voor zijn onderarm met directe aansluiting op niet alleen zijn bot, maar ook op spieren en zenuwen. Ruim 1,5 jaar later zijn de effecten nog steeds stabiel. Onderzoeker Max Ortiz-Catalan en zijn collega’s schrijven er deze week over in Science Translational Medicine.
Bij een klikprothese wordt de prothese direct aan het bot bevestigd. De patiënt ‘klikt’ zijn prothese via een opening in de huid vast aan een metalen, in het beenmerg gelegen, pen in het bot. Doordat de prothese direct vast zit aan het skelet is er geen prothesekoker meer nodig. Hierdoor zakt de prothese niet af, ontstaan er geen huidproblemen zoals transpiratie en irritatie, en is aan- en uittrekken heel eenvoudig. Bij de klikprotheses die nu beschikbaar zijn voor patiënten worden er echter geen zenuwen en spieren aangesloten. In de nieuw geteste prothese van Ortiz-Catalan gebeurde dat wel, met behulp van onderhuids geplaatste elektrodes.
Gevoelskaart van het brein
Het is al langer mogelijk om patiënten met een onderarmprothese weer dingen te laten ‘voelen’ in het lab. Dat gebeurt met geïmplanteerde elektrodes die om een bundel zenuwcellen in de huid van de bovenarm liggen, een beetje zoals een onderhuidse armband. Daardoor beschadigen de zenuwen nauwelijks, in tegenstelling tot wanneer je de elektrode direct in de zenuw brengt. In het lab worden de elektrodes verbonden met een computersysteem.
Een Amerikaanse onderzoeksgroep onder leiding van Dustin Tyler, schrijft over de successen met deze elektrodes in hetzelfde nummer van Science Translational Medicine. De wetenschappers volgden twee patiënten respectievelijk 2,5 en 1,5 jaar. Patiënt één, Igor Spetic, verloor vier jaar geleden zijn rechterhand. Al voordat hij zijn hand verloor, liet hij anderen watten voor hem pakken. De structuur gaf hem kippenvel. Inmiddels krijgt hij kippenvel als een onderzoeker met een watje over zijn handprothese wrijft terwijl hij zelf geblinddoekt is. Dat watje voelt hij niet. Maar zijn brein herkent de aanraking onmiddellijk. Dat komt omdat een computer elektrische signalen naar de zenuwbundels in zijn arm en stuurt die de signalen weer doorgeeft aan het brein. De delen in zijn brein die gevoel in de hand waarnemen, worden als het ware gereactiveerd. Volgens Tyler maakt iedereen een ‘gevoelskaart’ in zijn brein aan waarmee je een bepaalde input kunt koppelen aan een gevoel dat je eerder hebt gehad. Sommige delen daarvan staan bij patiënten met een amputatie ‘uit’, maar kunnen met behulp van de elektrodes worden gereactiveerd.
Geen fantoompijn meer
Door de jaren heen hebben de wetenschappers verschillende elektrische patronen voor hun computersysteem ontwikkeld. Het brein herkent die verschillende signalen als aanraking met verschillende structuren. Zo kan Spetic nu schuurpapier onderscheiden, een geribbeld oppervlak en heeft hij meer controle over zijn knijpkracht in bijvoorbeeld een druif. Met behulp van de drie elektrodes kan hij op negentien verschillende plekken in zijn hand weer ‘voelen’. 'Als ik verbonden ben met de computer is het heel makkelijk om een druif te pakken, maar als hij uit staat, produceer ik veel druivensap', zegt de patiënt in een persbericht van Case Western Reserve University, die de techniek ontwikkelde. Groot bijkomend voordeel is dat Spetic geen last meer heeft van fantoompijn. Ook de tweede patiënt, Keith Vonderhuevel, geeft aan dat die pijn bijna verdwenen is. Nadeel van de techniek van Tyler is dat patiënten alleen in een lab kunnen voelen maar Tyler is hoopvol dat hij over een paar jaar zo ver is dat er een systeem is dat patiënten mee naar huis kunnen nemen.
Dat kan al bij de techniek van onderzoeker Ortiz-Catalan. Zijn patiënt, een vrachtwagenchauffeur uit Noord-Zweden, kan sinds de operatie zelfs de veters van zijn kinderen weer strikken en eieren pakken. De interface die hij kreeg, werkt twee kanten op; het kan zowel signalen van de prothese naar het brein sturen als ze ontvangen. Bij de methode van Ortiz-Catalan sluiten de wetenschappers de elektrodes ook op de ‘armband’-manier op de zenuwen aan. Daarnaast brengen ze elektrodes in contact met de spieren. Door de directe verbinding kan de patiënt zijn prothese preciezer bewegen en daardoor makkelijker kleine objecten pakken. Door de korte afstand tussen bron en elektrode kan activiteit van andere spieren de signalen niet verstoren. Hierdoor heeft de patiënt meer controle. Ook Ortiz-Catalan is optimistisch over de toekomst en hoopt dat zijn methode op korte termijn voor meer patiënten beschikbaar komt.
Veelbelovend
Alhoewel het nog maar om drie proefpersonen en hun observaties gaat, zijn de resultaten veelbelovend te noemen, vinden ook de twee auteurs van een beschouwend artikel dat in dezelfde editie van Science Translational Medicine verscheen. Ook revalidatiearts Henk van de Meent uit het Nijmeegse Radboudumc is enthousiast. Samen met traumachirurg Jan Paul Frölke past hij als enige arts in Nederland de klikprothese toe bij mensen met een beenamputatie. En een paar maanden terug plaatsten ze succesvol de eerste armklikprothese. Van de Meent: ‘Ik vind de resultaten geweldig fraai. Voor een beenprothese zijn ze minder relevant omdat je in je been een minder fijne motoriek nodig hebt. Met een been moet je voornamelijk kunnen staan en lopen. Daar heb je minder geavanceerde techniek voor nodig, de huidige computergestuurde beenprothesen voorzien hier al in. Maar voor de armklikprothese zijn dit prachtige resultaten en ik denk dat een toepassing voor een grotere patiëntengroep niet ver weg is.’
Bron: Eos Wetenschap
In januari 2013 kreeg een Zweedse man als eerste ter wereld een klikprothese voor zijn onderarm met directe aansluiting op niet alleen zijn bot, maar ook op spieren en zenuwen. Ruim 1,5 jaar later zijn de effecten nog steeds stabiel. Onderzoeker Max Ortiz-Catalan en zijn collega’s schrijven er deze week over in Science Translational Medicine.
Bij een klikprothese wordt de prothese direct aan het bot bevestigd. De patiënt ‘klikt’ zijn prothese via een opening in de huid vast aan een metalen, in het beenmerg gelegen, pen in het bot. Doordat de prothese direct vast zit aan het skelet is er geen prothesekoker meer nodig. Hierdoor zakt de prothese niet af, ontstaan er geen huidproblemen zoals transpiratie en irritatie, en is aan- en uittrekken heel eenvoudig. Bij de klikprotheses die nu beschikbaar zijn voor patiënten worden er echter geen zenuwen en spieren aangesloten. In de nieuw geteste prothese van Ortiz-Catalan gebeurde dat wel, met behulp van onderhuids geplaatste elektrodes.
Gevoelskaart van het brein
Het is al langer mogelijk om patiënten met een onderarmprothese weer dingen te laten ‘voelen’ in het lab. Dat gebeurt met geïmplanteerde elektrodes die om een bundel zenuwcellen in de huid van de bovenarm liggen, een beetje zoals een onderhuidse armband. Daardoor beschadigen de zenuwen nauwelijks, in tegenstelling tot wanneer je de elektrode direct in de zenuw brengt. In het lab worden de elektrodes verbonden met een computersysteem.
Een Amerikaanse onderzoeksgroep onder leiding van Dustin Tyler, schrijft over de successen met deze elektrodes in hetzelfde nummer van Science Translational Medicine. De wetenschappers volgden twee patiënten respectievelijk 2,5 en 1,5 jaar. Patiënt één, Igor Spetic, verloor vier jaar geleden zijn rechterhand. Al voordat hij zijn hand verloor, liet hij anderen watten voor hem pakken. De structuur gaf hem kippenvel. Inmiddels krijgt hij kippenvel als een onderzoeker met een watje over zijn handprothese wrijft terwijl hij zelf geblinddoekt is. Dat watje voelt hij niet. Maar zijn brein herkent de aanraking onmiddellijk. Dat komt omdat een computer elektrische signalen naar de zenuwbundels in zijn arm en stuurt die de signalen weer doorgeeft aan het brein. De delen in zijn brein die gevoel in de hand waarnemen, worden als het ware gereactiveerd. Volgens Tyler maakt iedereen een ‘gevoelskaart’ in zijn brein aan waarmee je een bepaalde input kunt koppelen aan een gevoel dat je eerder hebt gehad. Sommige delen daarvan staan bij patiënten met een amputatie ‘uit’, maar kunnen met behulp van de elektrodes worden gereactiveerd.
Geen fantoompijn meer
Door de jaren heen hebben de wetenschappers verschillende elektrische patronen voor hun computersysteem ontwikkeld. Het brein herkent die verschillende signalen als aanraking met verschillende structuren. Zo kan Spetic nu schuurpapier onderscheiden, een geribbeld oppervlak en heeft hij meer controle over zijn knijpkracht in bijvoorbeeld een druif. Met behulp van de drie elektrodes kan hij op negentien verschillende plekken in zijn hand weer ‘voelen’. 'Als ik verbonden ben met de computer is het heel makkelijk om een druif te pakken, maar als hij uit staat, produceer ik veel druivensap', zegt de patiënt in een persbericht van Case Western Reserve University, die de techniek ontwikkelde. Groot bijkomend voordeel is dat Spetic geen last meer heeft van fantoompijn. Ook de tweede patiënt, Keith Vonderhuevel, geeft aan dat die pijn bijna verdwenen is. Nadeel van de techniek van Tyler is dat patiënten alleen in een lab kunnen voelen maar Tyler is hoopvol dat hij over een paar jaar zo ver is dat er een systeem is dat patiënten mee naar huis kunnen nemen.
Dat kan al bij de techniek van onderzoeker Ortiz-Catalan. Zijn patiënt, een vrachtwagenchauffeur uit Noord-Zweden, kan sinds de operatie zelfs de veters van zijn kinderen weer strikken en eieren pakken. De interface die hij kreeg, werkt twee kanten op; het kan zowel signalen van de prothese naar het brein sturen als ze ontvangen. Bij de methode van Ortiz-Catalan sluiten de wetenschappers de elektrodes ook op de ‘armband’-manier op de zenuwen aan. Daarnaast brengen ze elektrodes in contact met de spieren. Door de directe verbinding kan de patiënt zijn prothese preciezer bewegen en daardoor makkelijker kleine objecten pakken. Door de korte afstand tussen bron en elektrode kan activiteit van andere spieren de signalen niet verstoren. Hierdoor heeft de patiënt meer controle. Ook Ortiz-Catalan is optimistisch over de toekomst en hoopt dat zijn methode op korte termijn voor meer patiënten beschikbaar komt.
Veelbelovend
Alhoewel het nog maar om drie proefpersonen en hun observaties gaat, zijn de resultaten veelbelovend te noemen, vinden ook de twee auteurs van een beschouwend artikel dat in dezelfde editie van Science Translational Medicine verscheen. Ook revalidatiearts Henk van de Meent uit het Nijmeegse Radboudumc is enthousiast. Samen met traumachirurg Jan Paul Frölke past hij als enige arts in Nederland de klikprothese toe bij mensen met een beenamputatie. En een paar maanden terug plaatsten ze succesvol de eerste armklikprothese. Van de Meent: ‘Ik vind de resultaten geweldig fraai. Voor een beenprothese zijn ze minder relevant omdat je in je been een minder fijne motoriek nodig hebt. Met een been moet je voornamelijk kunnen staan en lopen. Daar heb je minder geavanceerde techniek voor nodig, de huidige computergestuurde beenprothesen voorzien hier al in. Maar voor de armklikprothese zijn dit prachtige resultaten en ik denk dat een toepassing voor een grotere patiëntengroep niet ver weg is.’
Bron: Eos Wetenschap
zaterdag 13 september 2014
Open deurdag bij Ottobock
Een kijkje in de wereld van Ottobock
|
Zaterdag 27 september
10.00 - 13.00 uur |
|
De
technische orthopedie is een fascinerende wereld. Elektronische
armprothesen en beenprothesen, beenbeugels om te lopen zelfs als je een
verlamming hebt, bijzondere rolstoelen, maar ook razendsnelle handbikes,
niet van echt te onderscheiden vingerprothesen en nog veel meer.
Wil je dit ook zien, of ben je op zoek naar een hulpmiddel, kom dan naar onze opendeurdag op 27 september voor een kijkje achter de schermen. Op het programma: • Fietsen met de Ottobock handbikes • Hoe werkt een sportprothese? • Verschillende beenprotheses • Gebruik van een armprothese • Elektronisch geregelde beenbeugels • Vervaardiging siliconen handprothesen Plaats: Otto Bock Benelux, Ekkersrijt 1412 5692 AK Son en Breugel, Nederland Tijd: van 10.00 u tot 13.00 u |
woensdag 28 mei 2014
3D Kunstarm - Steele Songle
En weer een kind blij gemaakt met een 3D geprinte hand. Dit maal de 8-jarige Steele Songle. Gemaakt door een aantal 17-jarige studenten.
Onder de afbeelding het (engelstalige) verhaal.
Steele Songle was born without a left hand, but has never let that hold him back from the thing he loves most – playing sports.
And now, the 8-year-old from Wilmington, Del., who plays lacrosse and golf, swims, skis and bounces on his friend’s trampoline, is getting a bit of bionic help from engineering students at the Westtown School in Chester County, Pa.
As part of their design and engineering class, using a 3-D device, the students are making a robotic hand with fingers that can open and close around a lacrosse stick or ski pole.
Among other things, Steele says he is confident the hand will improve his trampoline-basketball game.
“I can grip better on the trampoline and slam-dunk better,” said Steele, who maneuvered and played with the device as if it were the coolest toy on the planet.
“That would be fabulous,” said his mother, Ellen, associate director of parent and alumni engagement at the Quaker boarding school, although she also hopes the hand will help Steele with more mundane activities, such as buttoning his shirt and tying his shoes.
The two, along with Steele’s father, David, saw the plastic hand-in-progress on April 18 in the school’s Science Center. The six engineering students were eager to show Steele what they had so far.
The idea for a simple robotic hand was created, like many good inventions, out of need and ingenuity. Richard van As, a carpenter from South Africa who lost four fingers while sawing wood, teamed with Ivan Owen, a mechanical special-effects artist from Washington, to develop a mechanical finger in 2011. Soon they had developed the Robohand and put the design online so anyone with access to a 3-D printer could make fingers, hands or arms.
While 3-D printing lets students explore ideas and solve problems as never before, said teacher Steve Compton, making a hand is a real challenge. Many parts must interact smoothly and reliably, and the design has to be form-fitted to the individual.
“This is a real and transformative thing for a real kid, so doing it right – no matter how many prototypes it takes to get to finished product – it’s got to be focused and tailored and great,” Compton said. His other students are making a submarine to test water quality in the school’s lake, an improved geriatric walker and an emergency stove that creates electricity for use in disasters.
Layer by layer, 3-D printers build objects out of strands of filament that are heated and become gooey plastic. For the Robohand, fishing line and pins are inserted into internal holes in the fingers to make them move.
During Steele’s visit, the students were printing another set of fingers. With a picture on a computer, the printer moved back and forth, building layer upon layer of filament into the shape of fingers.
The device is strapped on with Velcro and driven by the motion of the wrist. Move the wrist up, and the hand opens; down, and the fingers close. Clay McKee, 18, a senior, said Steele ultimately will be able to adjust the tension of the fingers for different activities.
Total cost – $3 and some screws. A commercially made hand can cost $10,000 or more.
“We’re thinking of making one specially for swimming,” McKee said.
Although the prototype was white, the hand can be made in any color. Steele, “the Man of Steel” to his parents, asked for Superman’s colors.
“We’re going to put the Superman logo on top,” said Alex Nunes, 17, a junior.
Bron: Buffalo News
Onder de afbeelding het (engelstalige) verhaal.
 |
| Eight-year-old Steele Songle, who was born without a left hand, smiles at his mother, Ellen, after trying on an artificial one. |
And now, the 8-year-old from Wilmington, Del., who plays lacrosse and golf, swims, skis and bounces on his friend’s trampoline, is getting a bit of bionic help from engineering students at the Westtown School in Chester County, Pa.
As part of their design and engineering class, using a 3-D device, the students are making a robotic hand with fingers that can open and close around a lacrosse stick or ski pole.
Among other things, Steele says he is confident the hand will improve his trampoline-basketball game.
“I can grip better on the trampoline and slam-dunk better,” said Steele, who maneuvered and played with the device as if it were the coolest toy on the planet.
“That would be fabulous,” said his mother, Ellen, associate director of parent and alumni engagement at the Quaker boarding school, although she also hopes the hand will help Steele with more mundane activities, such as buttoning his shirt and tying his shoes.
The two, along with Steele’s father, David, saw the plastic hand-in-progress on April 18 in the school’s Science Center. The six engineering students were eager to show Steele what they had so far.
The idea for a simple robotic hand was created, like many good inventions, out of need and ingenuity. Richard van As, a carpenter from South Africa who lost four fingers while sawing wood, teamed with Ivan Owen, a mechanical special-effects artist from Washington, to develop a mechanical finger in 2011. Soon they had developed the Robohand and put the design online so anyone with access to a 3-D printer could make fingers, hands or arms.
While 3-D printing lets students explore ideas and solve problems as never before, said teacher Steve Compton, making a hand is a real challenge. Many parts must interact smoothly and reliably, and the design has to be form-fitted to the individual.
“This is a real and transformative thing for a real kid, so doing it right – no matter how many prototypes it takes to get to finished product – it’s got to be focused and tailored and great,” Compton said. His other students are making a submarine to test water quality in the school’s lake, an improved geriatric walker and an emergency stove that creates electricity for use in disasters.
Layer by layer, 3-D printers build objects out of strands of filament that are heated and become gooey plastic. For the Robohand, fishing line and pins are inserted into internal holes in the fingers to make them move.
During Steele’s visit, the students were printing another set of fingers. With a picture on a computer, the printer moved back and forth, building layer upon layer of filament into the shape of fingers.
The device is strapped on with Velcro and driven by the motion of the wrist. Move the wrist up, and the hand opens; down, and the fingers close. Clay McKee, 18, a senior, said Steele ultimately will be able to adjust the tension of the fingers for different activities.
Total cost – $3 and some screws. A commercially made hand can cost $10,000 or more.
“We’re thinking of making one specially for swimming,” McKee said.
Although the prototype was white, the hand can be made in any color. Steele, “the Man of Steel” to his parents, asked for Superman’s colors.
“We’re going to put the Superman logo on top,” said Alex Nunes, 17, a junior.
Bron: Buffalo News
maandag 3 februari 2014
Herkenning vinden in boeken
Dat er behoefte is aan dergelijke boeken merk ik aan vragen erover die ik krijg via mijn website. Ik ben dan ook al een tijd een lijst aan het maken van boeken die over dit onderwerp gaan. Helaas zijn dit allemaal Engelstalige boeken. In Nederland bestaat er geen enkel boek dat over dit onderwerp gaat. Althans, niet over het onderwerp 'een ledemaat missen'.
Mijn plan is er dan zelf maar een boek over te gaan schrijven, maar dat gaat nog wel even duren.
Voorlopig moeten we het dus doen met de boeken uit Amerika en Engeland.
Tip: The Making of my Special Hand van
Op deze website vind je lesmateriaal voor leerlingen van groep 7 en 8 van het basisonderwijs.
Hier dan het artikel dat ik tegenkwam op The Guardian.
How stories and reading can help teach children about disability
Stories play a huge part in a child's development. Reading to children stimulates their imagination and expands their horizons. But, books also teach children about the world around them. Reading stories together provokes curiosity and discussion, which can be useful when talking to children about disability.
"A year ago my daughter, Molly, became aware her left hand didn't always do the things she wanted it to do," says Emma Birch.
"Her frustration prompted me to look for books to explain in simple terms what cerebral palsy is. But there wasn't anything that was child friendly or presented cerebral palsy in a positive way."
Together with her occupational therapist and disability charity Scope, Birch has now launched Haylee's Friends, a story book about cerebral palsy for young children.
Books can also help children cope with difficult feelings. Reading about characters who feel the same way lets them understand they're not alone. Learning about other children who have been through similar experiences, especially if they're traumatic, can help children accept their own feelings.
This was one of the ideas behind a new book created by the Children's Trust, a charity for children with brain injuries. Heads Up, Tim-Tron was written by editorial manager Ian Ray, who explains: "How do you tell your child they may not be quite the same again? Thousands of parents across the UK face this problem each year after their child sustains an acquired brain injury.
"One of the issues is the difficulty some children have with their own awareness about their injury and its effects. It's hard for them to address these difficulties if they don't understand them."
Heads Up, Tim-Tron is a children's picture book about a little robot who bangs his head during a football match. Illustrated by award-wining artist Garry Parsons, the book is designed to explain key clinical strategies in a colourful and engaging way. There is also an audiobook version of Heads Up, Tim-Tron recorded by Richard Hammond, who himself sustained a brain injury while filming Top Gear.
Tim-Tron is about a little robot who damages his circuit-board when he bangs his head during a football match. Photograph: Tim-Tron
"We didn't want to have a big, shiny happy ending as, sadly, we know rehabilitation can sometimes be an ongoing process for children," says Ian, who has received an award for innovation from the United Kingdom Brain Injury Forum. "So it was important that our story ended on a cautiously optimistic note. I hope we've achieved that."
Books can also play a useful part in helping siblings of disabled children understand more about a specific condition or impairment. They can help siblings cope with difficult feelings, and give them the words to explain disability to their friends.
Sibs, a charity representing the needs of siblings of disabled people, says many parents put off talking to children about their brother's or sister's diagnosis. They worry that telling a child will be too upsetting or feel that children don't need to know until they're older. However, siblings cope better if they are well informed, and an easy way to start discussions is by looking at a book together.
The charity lists some recommended books for siblings of all ages on its website, sibs.org.uk. There are also useful books on its Young Sibs site, explaining conditions such as autism, deafness, epilepsy, Down's Syndrome, diabetes, and cancer.
But story books don't necessarily need to focus on disabled characters in order to raise awareness about disability, says the disability charity Scope. Scope's In the Picture campaign called for books to include images of disabled children casually or incidentally – the aim being to see disabled children represented in the same way that images of different ethnicities are now the norm.
In the Picture encouraged publishers, illustrators and writers to embrace diversity, so that disabled children were included alongside others in illustrations and story lines. The idea was not to create a separate strand of children's literature tackling disability issues, but simply to promote inclusion.
Following on from the campaign, Scope has produced a list of children's books that feature positive models of disability on its website, scope.org.uk It has also created some image banks to inspire and show what is possible.
Haylee's Friends is available as an ebook on Amazon. Heads Up, Tim Tron is available from The Children's Trust for just the cost of postage and packing. Email thehub@thechildrenstrust.org.uk for more details.
Scope has produced a number of storybooks written with or by disabled people: Wizzy and the Street, Fun in the Sun, and Celine's New Splints.
woensdag 11 december 2013
Een kunsthand met gevoel
A prosthetic hand that the wearer can feel like it is their own hand.
Sensation is restored by three small electrodes implanted on the
peripheral nerves of the residual limb. The sensation feels like natural
sensation in the user's phantom hand. With the addition of sensation,
the prosthetic hand begins to feel more like a part of the user's body.
For a picture of the electrode technology, please visit:
http://www.flickr.com/photos/tylerlab...
For a picture of the electrode technology, please visit:
http://www.flickr.com/photos/tylerlab...
zondag 3 november 2013
Verklikkers als bediening
Ook zou zo'n verklikker aan je kleding vastgemaakt kunnen worden, zodat je alleen nog maar je prothesehand ervoor hoeft te houden om je hand te laten openen. Of te sluiten. Kost zo goed als geen lichaamskracht en zou dus i d e a a l zijn voor mij! Maar ja, het schijnt nog wel een jaar of vijf te gaan duren voordat dit op de markt komt. :-(
donderdag 17 oktober 2013
Delft Cylinder Hand
Klinkt als de ideale hand voor mij (want: maar 152 gram!).
TEDxAmsterdam is in november toe aan zijn vijfde editie. Naast het hoofdprogramma met sprekers, gaat TEDxAmsterdam ook op zoek naar de beste ideeën die mensen inspireren, de vier P’s (people, planet, profit en purpose) als startpositie nemen, impact hebben op levens van mensen of op de planeet en een link hebben met Nederland
.
Afgelopen vrijdag werden in een laatste ronde voor de finale dertig ideeën gepitcht. Bright was erbij en maakte een top 5 met de meest vernieuwende ideeën van de TEDxAmsterdam Award.
Delft Cylinder Hand
Mensen die een hand verliezen, dragen nauwelijks bestuurbare protheses. Volgens Gerwin Smit van de TU Delft zijn ze te zwaar, te warm, niet nauwkeurig genoeg. Kortom: onhandig. En dat is niet de bedoeling. Smit promoveerde aan de TU met zijn Delft Cylinder Hand. Een alternatief voor handprotheses dat betrouwbaar is, minder kracht kost om te gebruiken en slechts 152 gram weegt. Het verschil met andere protheses is dat de hand geen zware motortjes gebruikt, maar hydraulisch aangestuurd wordt met miniatuur cilinders. De bediening gaat door subtiele bewegingen met schouder en bovenarm. De Cylinder Hand ziet eruit als een echte hand, met scharnierende vingers.
Bron: Bright.nl
TEDxAmsterdam is in november toe aan zijn vijfde editie. Naast het hoofdprogramma met sprekers, gaat TEDxAmsterdam ook op zoek naar de beste ideeën die mensen inspireren, de vier P’s (people, planet, profit en purpose) als startpositie nemen, impact hebben op levens van mensen of op de planeet en een link hebben met Nederland
.
Afgelopen vrijdag werden in een laatste ronde voor de finale dertig ideeën gepitcht. Bright was erbij en maakte een top 5 met de meest vernieuwende ideeën van de TEDxAmsterdam Award.
Mensen die een hand verliezen, dragen nauwelijks bestuurbare protheses. Volgens Gerwin Smit van de TU Delft zijn ze te zwaar, te warm, niet nauwkeurig genoeg. Kortom: onhandig. En dat is niet de bedoeling. Smit promoveerde aan de TU met zijn Delft Cylinder Hand. Een alternatief voor handprotheses dat betrouwbaar is, minder kracht kost om te gebruiken en slechts 152 gram weegt. Het verschil met andere protheses is dat de hand geen zware motortjes gebruikt, maar hydraulisch aangestuurd wordt met miniatuur cilinders. De bediening gaat door subtiele bewegingen met schouder en bovenarm. De Cylinder Hand ziet eruit als een echte hand, met scharnierende vingers.
Bron: Bright.nl
dinsdag 1 oktober 2013
Lichaamsbekrachtigde kunstarm
Een duidelijke video (met wel een beetje rotgeluid) over hoe de lichaamsbekrachtigde armprothese werkt.
Waarschijnlijk zal dit systeem ook voor mij het best werkende systeem zijn. Het zit in ieder geval in de planning om het uit te gaan proberen.
(A below elbow arm amputee demonstrates how to don and operate his body powered prosthetic hook.
This is probably my future prosthetic.....)
Waarschijnlijk zal dit systeem ook voor mij het best werkende systeem zijn. Het zit in ieder geval in de planning om het uit te gaan proberen.
(A below elbow arm amputee demonstrates how to don and operate his body powered prosthetic hook.
This is probably my future prosthetic.....)
dinsdag 17 september 2013
woensdag 12 juni 2013
Delft Cylinder hand - nieuwste hi-tech handprothese superlicht
De
nieuwste en lichtste handprothese komt uit Nederland. Gerwin Smit
ontwikkelde de prothese en promoveert er vandaag mee. Meest bijzondere:
hij is maar 217 gram, de helft lichter dan de hedendaagse protheses.
De door Smit ontwikkelde prothese is lichaamsbekrachtigd, dat wil zeggen dat de energie om 'm te bewegen uit de spieren van de drager komt. ''Tot nu toe hadden zulke protheses een zware bedieningskracht, de gebruiker moest veel kracht opbrengen. Dat is veel lager geworden. Ook hadden zulke handen starre vingers, in deze zitten ook scharnieren in de vingers.'' Dankzij die scharnieren kan de prothese ook hele kleine dingen zoals een pinzet vastpakken.
Cilinders
Door de afstand tussen elleboog en schouder groter te maken wordt de prothese bediend. ''Er zit een cilinder tussen schouder en elleboog, die als hij wordt uitgerekt de cilinders in de hand samentrekt. De vingers sluiten zich dan.''
Het kost nog vijf jaar onderzoek voor de prothese zo ver is dat hij naar de markt gebracht kan worden. ''Eerst moeten nog alle kinderziekten er uit, we willen geen Fyraperikelen.'' Ook de financiering is zoals vaker bij dergelijk onderzoek een obstakel. ''Er is altijd te weinig geld.''
maandag 13 mei 2013
MakerBot and Robohand -- 3D Printing Mechanical Hands
MORE INFORMATION
makerbot.com/robohand
robohand.blogspot.com
MAKE A ROBOHAND
thingiverse.com/thing:44150
SUPPORT ROBOHAND
Indiegogo.com/projects/robohand
When Richard Van As, a woodworker in South Africa, decided to make a set of mechanical fingers, it wasn't just for fun. He'd lost four of the fingers on his right hand in an unfortunate work accident. For a carpenter, a disabled hand is a big professional risk, so Richard decided on the day of the incident that he would use the tools available to him to remedy his situation. Watch the inspiring video above to hear how Richard's project, Robohand, is changing lives with patience, spirit, and a MakerBot Replicator 2.
dinsdag 16 april 2013
Geavanceerde handprothese bedien je met een iPhone
Een Amerikaan die beide handen verloor, heeft twee geavanceerde handprotheses die hij met zijn iPhone bedient.
In de zeventiger jaren had je de televisieserie De Man van Zes Miljoen. Daarin werd astronaut Steve Austin na een crash van zijn ruimtecapsule weer helemaal tot nieuw opgebouwd dankzij allerlei bionisch ledematen en implantaten. Steve Austin komt er beter uit dan hij was. Hij is supersterk, heeft bionische haviksogen en kan een sprintje trekken als geen ander. Ik had toen nooit durven dromen dat dergelijke technologie ooit werkelijkheid zou worden. Maar het is waar: er zijn al jaren mensen die uitgerust zijn met bionische protheses waardoor ze weer kunnen lopen of dingen kunnen vastpakken.
De technologie is nog lang niet op het ‘Steve Austin’-niveau maar de ontwikkelingen gaan wel snel. CNN interviewde een Amerikaan die tijdens een motorongeluk beiden handen verloor. Dankzij de geavanceerde i-limb ultra revolution bionische protheses heeft deze man echter weer ‘handen’ waar hij een verbijsterende reeks dingen mee kan doen, zoals het oppakken van een boormachine of een pen of het strikken van schoenveters. Als de man aan een bepaalde beweging denkt, vangen sensoren in de prothese de elektrische spiersignalen op en vertalen deze naar de juiste beweging.
Op zich is dit niet nieuw. Zo beklom een andere Amerikaan vorig jaar de 103 trappen van de Chicago Willis Tower op bionische beenprotheses die op precies dezelfde manier werken. Deze ‘spiersignaal-aansturing’ is echter niet verfijnd genoeg om hele specifieke bewegingen zoals het oppakken en bedienen van een accuboormachine naar de juiste bewegingen te vertalen. Dankzij een smartphone-app kan de man echter wel voor een dergelijk complex grip-patroon kiezen waardoor de mogelijkheden van de prothese aanzienlijk zijn toegenomen.
Uiteindelijk zal die smartphone voor het besturen van dergelijke protheses weer overbodig worden omdat ze direct vanuit het brein aangestuurd worden. Die ontwikkeling is dichterbij dan je denkt. Amerikaanse wetenschappers onthulde onlangs de eerste draadloze brain-computer-interface implantaat. Een verlamde vrouw kon met een eerdere versie van dit implantaat al een robotarm aansturen met alleen haar breinsignalen om een fles met water op te pakken. De Man van Zes Miljoen en de Vrouw van Zes Miljoen worden beetje bij beetje realiteit.
Bron: Bright
In de zeventiger jaren had je de televisieserie De Man van Zes Miljoen. Daarin werd astronaut Steve Austin na een crash van zijn ruimtecapsule weer helemaal tot nieuw opgebouwd dankzij allerlei bionisch ledematen en implantaten. Steve Austin komt er beter uit dan hij was. Hij is supersterk, heeft bionische haviksogen en kan een sprintje trekken als geen ander. Ik had toen nooit durven dromen dat dergelijke technologie ooit werkelijkheid zou worden. Maar het is waar: er zijn al jaren mensen die uitgerust zijn met bionische protheses waardoor ze weer kunnen lopen of dingen kunnen vastpakken.
De technologie is nog lang niet op het ‘Steve Austin’-niveau maar de ontwikkelingen gaan wel snel. CNN interviewde een Amerikaan die tijdens een motorongeluk beiden handen verloor. Dankzij de geavanceerde i-limb ultra revolution bionische protheses heeft deze man echter weer ‘handen’ waar hij een verbijsterende reeks dingen mee kan doen, zoals het oppakken van een boormachine of een pen of het strikken van schoenveters. Als de man aan een bepaalde beweging denkt, vangen sensoren in de prothese de elektrische spiersignalen op en vertalen deze naar de juiste beweging.
Op zich is dit niet nieuw. Zo beklom een andere Amerikaan vorig jaar de 103 trappen van de Chicago Willis Tower op bionische beenprotheses die op precies dezelfde manier werken. Deze ‘spiersignaal-aansturing’ is echter niet verfijnd genoeg om hele specifieke bewegingen zoals het oppakken en bedienen van een accuboormachine naar de juiste bewegingen te vertalen. Dankzij een smartphone-app kan de man echter wel voor een dergelijk complex grip-patroon kiezen waardoor de mogelijkheden van de prothese aanzienlijk zijn toegenomen.
Uiteindelijk zal die smartphone voor het besturen van dergelijke protheses weer overbodig worden omdat ze direct vanuit het brein aangestuurd worden. Die ontwikkeling is dichterbij dan je denkt. Amerikaanse wetenschappers onthulde onlangs de eerste draadloze brain-computer-interface implantaat. Een verlamde vrouw kon met een eerdere versie van dit implantaat al een robotarm aansturen met alleen haar breinsignalen om een fles met water op te pakken. De Man van Zes Miljoen en de Vrouw van Zes Miljoen worden beetje bij beetje realiteit.
Bron: Bright
zondag 17 maart 2013
Media hails the ‘Terminator’
Artikel op Bebionic.com:
13, March 2013
Local and national media interest in the UK quickly followed including The Daily Mail and The Sun, whilst a follow-up YouTube clip recorded almost 200,000 views in two days!
Op de video onderaan onderaan dit bericht kan je zien wat er allemaal mogelijk is met de Bebionic3. De hand heeft 14 verschillende manieren om iets vast te pakken!
Here are a few examples of the things people are saying about Nigel and the bebionic3:
http://www.thesun.co.uk/sol/homepage/news/4836823/Nigel-Ackland-shows-off-new-robotic-arm-so-precise-it-can-even-tie-his-shoelaces.html
http://www.cambridge-news.co.uk/News/Bionic-hand-man-reveals-latest-upgrade-11032013.htm
http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-2291576/Man-bionic-hand-tie-shoelaces-new-upgrade.html
http://www.globalpost.com/dispatch/news/business/technology/130312/amputee-finds-hope-bebionic3-science-innovation
http://www.youtube.com/watch?v=Al5RhaJgxxU
(With 14 reliable grip patterns and hand positions bebionic3 is designed to handle almost anything you need to do in a typical day. This video runs through each grip pattern demonstrating its capability to assist in every day activities.)
Bron + afbeelding: Bebionic.com
zaterdag 16 maart 2013
In 2025 de ultieme prothese?
Zal de armprothese in 2025 al als een echte arm kunnen werken?
Bron: TU Eindhoven
Afbeelding: 4.bp.blogspot
Kapitein Haak is zonder twijfel de
meest bekende prothese-dragende over de hele wereld. Dit beroemde
Disneyfiguur is zelfs naar zijn bijzondere prothese vernoemd. Hoewel hij waarschijnlijk erg
tevreden was over zijn haak, is het nog maar de vraag of men hier
tegenwoordig genoegen mee zou nemen. Tegenwoordig wilmen steeds betere en mooiere prothesen
dragen. Daarom stellen wij de vraag: ‘is het mogelijk om in 2025
een ultieme prothese te hebben ontwikkeld?’
Lees verder ....
Bron: TU Eindhoven
Afbeelding: 4.bp.blogspot
dinsdag 19 februari 2013
Bionische robotmens Rex ontwikkeld
Rex is een robot die voor het grootste gedeelte is opgebouwd uit bionische lichaamsdelen. Rex wordt beschouwd als een mijlpaal in de ontwikkeling van robots. De robot is kortgeleden voor het eerst getoond in het Science Museum in Londen.
Organen van Rex
Rex kan praten, heeft een menselijk hart, een netvlies, een binnenoor en longen. Er wordt gewerkt aan een bionische alvleesklier, kunstmatige longen en een blaas. 60 tot 70 procent van een mens is daadwerkelijk herbouwd hoewel er een aantal vitale organen ontbreken, zoals de maag. Daarnaast is het voor sommige onderdelen lastig om te werken met bionische onderdelen omdat er aansturing van de hersenen noodzakelijk is.Uitkomst en toekomst
Hoewel de wetenschappers, afkomstig uit ondermeer Groot-Brittanië en Zwitserland, niet verwachten dat er deze eeuw een bionisch mens zal worden gebouwd, heeft het kostbare onderzoek wel veel inzicht gegeven in wat er allemaal al aan protheses beschikbaar is.Het project laat zien wat we allemaal kunnen vervangen. En dat is wel een robotica richting met potentie op korte termijn. Het doel blijft het bouwen van prothesen die eruit zien als menselijke lichaamsdelen en reageren op informatie door zintuigen zoals het menselijk lichaam dat ook doet.
(Rex, as he's called, has been put together by an expert team for a forthcoming Channel 4 documentary 'How to Build a Bionic Man' - in an effort to show just how far prosthetic science has advanced. Tom Clarke reports.
Read more here: http://www.channel4.com/news/bionic-m...)
Bron : The Independent
Via: Robots.nu
Abonneren op:
Posts (Atom)