Paardrijden met 1 arm - Lizzy Traband

Equine Extravaganza is een spektakel in Amerika met oa. paarden die bereden worden door drie ruiters die een korte arm hebben. Zou zoiets ook kunnen in Nederland??

Foto: Barry Bland

Eén van de ruiters is Lizzy Traband, een 14-jarig meisje dat geboren is zonder linkeronderarm. Dat heeft haar echter niet weerhouden om paarden te trainen en daar -op deze leeftijd al- erg goed in te worden!
Ik heb haar website bekeken en het is echt indrukwekkend wat dit meisje allemaal doet met haar paarden. Ze geeft zelfs clinics!
Enige minpuntje: ze doet ook mee aan vossenjachten.....

Lizzy is ook te vinden op Facebook en ze heeft een weblog.

("Some people call it a disability. I call it an advantage," says 14-year-old Lizzy Traband, who's become a riding and training prodigy despite—or perhaps because of—being born without her left hand.)

Te paard heeft niemand een handicap

Dit filmpje had ik moeten zien vóórdat ik op paardrijles ging, een aantal jaar geleden. Dat had mij een hoop geklungel gescheeld ...

Staren naar je korte arm

Ze is geboren met een halve linkerarm en weet niet beter. Toch kan Esther Pul (15) uit Ermelo moeite hebben met haar beperking. Als anderen haar aan zitten te staren.

Schommelen, de dop van een stift halen, een beker opendraaien. Van jongs af weet Esther zich met een verkorte linkerarm vaak prima te redden. „Het ging eigenlijk vanzelf. Ik ben als kind ook nooit uitgescholden”, vertelt ze in de woonkamer in Ermelo.

Van groep 1 tot groep 7 van de basisschool draagt ze een prothese. Van groep 8 tot en met klas 2 op de Jacobus Fruytier Scholengemeenschap doet Esther het zonder kunstarm. Nu draagt ze er weer een. „Daar val ik veel minder mee op. Ik merkte dat kinderen naar mij keken. Daar heb ik een grote hekel aan. Dan vragen ze: „Wat heb jij?” Dan schrik ik en denk ik: O ja, dat is waar ook. Wat moet ik zeggen?” Moeder: „Die vragen brengen haar in verlegenheid. Toch hoeft ze alleen te zeggen: „Ik ben zonder linkeronderarm geboren.”” Esther: „Ik kan niet begrijpen dat ik het in klas 1 en 2 zonder prothese deed. Ik draag altijd lange mouwen over mijn prothese. Ik zie als een berg tegen de zomer op, als iedereen korte mouwtjes gaat dragen of gaat zwemmen. Ik ben niet anders, alleen mis ik iets.” Moeder: „Dat blijft een moeilijk punt.” Via een bandagesysteem kan Esther door een beweging in haar rechterschouder de vingers van haar prothesehand openen en sluiten. Zo kan ze bijvoorbeeld een pen oppakken.

Paardrijden is Esthers grote hobby. Ze merkt dat mennen, rijden met een paard voor een wagen, lastig gaat met prothese. „Dan moet je met twee handen kracht zetten. Maar het leidsel glipt dan door de prothesehand.” Bij het paardrijden, zonder wagen, hindert de prothese minder. „Dan ben je niet zo afhankelijk van je handen. Je stuurt het paard ook met je benen.”

Esther krijgt op revalidatiecentrum De Hoogstraat in Utrecht ongeveer eens in de drie maanden een nieuwe handschoen om de prothese. Bij warm weer is een kunstarm geen pretje. „Als ik thuis ben, gooi ik hem af. Dan loopt het zweet er uit.”

Bij gym baalt Esther soms flink van haar beperking én waardeert ze haar prothese. „Ik deed zonder prothese mee met basketbal. Het ging helemaal niet. Iedereen pakte de ballen voor me weg. Ik werd zo chagrijnig. Met prothese ging het supergoed. Ik was beter en scoorde zelfs.”

Esther, derdeklas vmbo (verkoop, handel), werkt bij een poelier en loopt sinds kort stage bij een broodjeszaak. Sommige handelingen zijn lastig. „Een gehaktbal in stukjes snijden ging moeilijk. Daar heb ik mijn linkerhand voor nodig.” Moeder: „Zoiets moet je ook oefenen. Je zult tegen moeilijkheden blijven oplopen, maar toch vind je meestal wel een oplossing.”

Dit is deel 5 in een serie over revalidatiecentrum De Hoogstraat in Utrecht.

Bron + foto: Reformatorisch Dagblad

Paardrijden met 1 arm - Joop Stokkel

Hoezo paardrijden met 1 arm is best moeilijk? Joop Stokkel doet het met 1 arm en 1 been!

Joop is geboren op 11 april 1967. Op 7 jarige leeftijd klom Joop over het hek van een elektriciteitscentrale, welke achter zijn ouderlijk huis stond.
Toen Joop het elektrisch veld in liep, kreeg hij een schok van 50.000 volt. Het gevolg was, dat zijn linker been en rechter arm moesten worden geamputeerd.
Joop pakte zijn leven weer op na het ongeluk. Hij ging weer terug naar de reguliere basisschool, en hij pakte judo weer op. Omdat judo op een niet zo gunstige tijd was, stopte hij na enige tijd.

Omdat Joop toch graag wilde sporten ging Joop in 1982 op zoek naar een sport die meer op zijn lijf geschreven was. 

In 1982 kwam Joop in contact met de Vereniging Paardrijden Gehandicapten in Amsterdam. Joop reed toen puur recreatief 1 keer per week paard.
In 1990 werd in Assen de wereldspelen gehouden. Paardrijden was daar een demonstratie sport. Vanaf dat moment ontstond er binnen Nederland het besef, dat hier iets georganiseerd moest gaan worden, om internationaal ook afvaardigingen te kunnen uitzenden. In 1991 werd er een competitie opgezet, en daaruit kwam een nationale selectie voort. Joop deed mee aan deze competitie, en maakte vanaf die periode ook deel uit van deze nationale selectie.

Meer over Joop is te lezen op zijn website: Joop Stokkel.

Foto: Hein Koops, fotograaf gespecialiseerd in het maken van foto's van gehandicapte sporters

Paardrijden met 1 arm - wie weet hoe??

Een 'discussie' op het forum van Bokt, een website voor Nederlandstalige paardenliefhebbers.

Paardrijden met 1 arm - Jos Knevels

De lijst van mensen die met 1 arm of een armprothese paardrijden wordt steeds langer. Fijn!

Ditmaal ben ik de op de site van Jos Knevels terechtgekomen.
Jos reed al paard toen hij een auto-ongeluk kreeg waar hij een verlamming aan zijn rechterarm aan overhield. Hij is toen gaan paardrijden met 1 arm.

Om de teugelhulpen bij het dressuurrijden goed te kunnen geven heeft hij zelf een hulpmiddel gemaakt, waardoor het mogelijk is met één hand fijne teugelhulpen te geven, de 'Jos-Handy'.

Meer informatie over dit hulpmiddel vind je op zijn website: Jos Knevels

Bron + afbeelding: Jos Knevels en Nytah

Paardrijden - Horsewise

N.a.v. een interview in Lede(n)nmaat (het magazine van de LVvG) kwam ik op de website van Elize terecht:

"Mijn liefde voor paarden ontstond na een auto-ongeluk waardoor ik mijn rechterhand moest missen en ineens niet meer kon wat altijd 'normaal' was. Ik besloot toen een oude droom waar te maken en ging paardrijden. Het contact met de paarden heeft een belangrijke rol gespeeld bij het leren omgaan met mijn verlies en gaf mij weer een positieve kijk op het leven. Daarom wil ik ook andere mensen met een beperking laten ervaren wat het paard met zijn kracht, schoonheid en gevoeligheid voor je kan betekenen, hoe het is om je door een paard te laten bewegen."

Eén van de eerste dingen die Elize wilde gaan doen na haar ongeluk was paardrijden. Het paardrijden begon als een hobby en leidde uiteindelijk tot Horsewise, een centrum voor coaching, begeleiding en dagbesteding.

Paardrijden met één hand vindt Elize wel lastig. Zoals ze in het intevrview in de Lede(n)maat vertelt: "De balans is moeilijk, het leiden is moeilijk, alles is moeilijk." Toch vindt ze het ook ontzettend fijn. En dat is iets dat ik uit ervaring kan beamen!

Bron: Lede(n)maat, interview Moon Saris en Horsewise

Western paardrijden met 1 hand

Mijn toekomstige Western paardrij'lerares', te zien op 21.35.

En hoe paardrijden met één hand eruitziet is te zien op 48.00.

Bron: BZT show en Ve-Ca Stables

Paardrijden met 1 arm - Maria Quinta

En weer iemand die met 1 hand paardrijdt: Maria Quinta:

"Ik begon met  paardrijden op de leeftijd van 7, in een klein paarden centrum in het noorden van Portugal met Carolina Brito. Op de leeftijd van 9 jaar oud, verhuisde ik naar het Hipical centrum van Porto en Matosinhos, waar ik les had met Jose Carlos Mendes. Al snel kreeg ik de kans om aan te sluiten  bij de prestige internationale jumping ruiter en trainer João.

3 jaar heb ik deelgenomen in de springsport, met Florine du Baussy, een Selle Français merrie. Samen hebben we zeer goede resultaten behaald, niet alleen op Portugese shows, maar ook op de Sunshine Tour in Spanje.
Daar kwam op 1 mei 2002 door een ongeluk tijdens de training een einde aan. Ik viel na een sprong van mijn paard en die viel op mijn schouder. Het resultaat : mijn rechterarm en hand volledig verlamd.

Mijn passie voor paarden was echter  zo groot dat ik niet kon opgeven.. Deze passie hielp me mijn grenzen en al mijn angsten te overtreffen, dus een jaar daarna, in 2003, probeerde ik de dressuur discipline, samen met de ruiter Nuno Manta, die nog steeds met me samenwerkt.

Samen met mijn ruiter carrière, ben ik in 2008 afgestudeerd aan de 'Universidade Católica do Porto' in behoud en restauratie. Na mijn opleiding had  ik de behoefte om me volledig te wijden  aan mijn paarden, dus nam  ik een ​​jaar vrijaf van school, en verhuisde voor 4 maanden naar België  waar ik trainde met de Paralimpic  Philippa Johnson, en haar trainer, Chris Hazzen, trainer en echtgenoot van de Top Dressuur amazone Jeannette Hazzen. Daar heb ik veel geleerd en niet alleen als een ruiter, maar ook als een individu.
Momenteel volg ik de opleiding Master  Archelogie, aan de  Universidade de Letras Porto."

Bron + foto: Para-Equestrian.eu

Paardrijden met 1 arm - tips

Op mijn vraag of hij nog tips had, kreeg ik de volgende reactie van ruiter/paardenman Maarten van Stek :

"Ik hou de teugels gewoon in 1 hand; ook stang en trens. Zo doen ze het op de Spaanse rijschool al 300 jaar. Ontstaan omdat er in de andere hand een zwaard zat om mee te vechten. Cowboys rijden meestal ook met 1 hand. Als je de klassieke rijkunst een beetje combineert met de western-stijl (schouderbesturing) is het ineens geen mirakel meer. Bovendien zal het 't paard driemaal worst wezen of je dr met 1 of met 2 aan zit te hannesen .

Ik heb vroeger wel eens met een stokje tussen de teugel gereden of met een knoop in de teugel, maar dat beviel me niks, omdat ik geen goede aanleuning kreeg.
Zaak is dat je lesneemt van een oude rot in 't vak die zeer klassiek is opgeleid en bijvoorbeeld het drie-in-één principe nog kent. Zulke vaklieden zijn er helaas niet veel meer. Ik heb het geluk gehad een zeer gedegen opleiding te hebben gekregen van toptrainers die nooit maar dan ook nooit twijfelden aan het feit òf ik kon leren paardrijden.

Verder zal je toch je best moeten doen je aandacht van je handicap af te halen als je goed wilt paardrijden. 85% van de rest van je lijf werkt hopelijk wel en daar is meer winst mee te behalen, dan proberen het gemis van 'slechts' 1 arm/hand te compenseren... En dan hebben we het nog niet over het ontwikkelen van ruitergevoel, talent, doorzettingsvermogen; kortom alles waar valide ruiters ook aan moeten werken...

Je moet je eigen pad vinden. Je kan maar op 1 manier paardrijden, iedereen heeft daarin zijn beperkingen, daarin zijn jij of ik niet anders."


Dank je Maarten! 


Maarten van Stek op Hyves: http://william-dh.hyves.nl/

Paardrijden met 1 arm - Maarten van Stek

Deze meneer moet ik misschien maar eens om advies en tips gaan vragen ... :

Maarten (1961) is zijn paardensport carriere begonnen met diverse opleidingen, zoals die in Deurne (Instructeur), Warendorf (Oberbereiter) en de Orun (instructeursdiploma 4e fase). Zijn opleiding kreeg hij bij gerenommeerde dressuurtrainers zoals Inge Schram, Harry Bold en Douwe Rinkes. Maarten traint tegenwoordig met zijn wedstrijdpaarden bij Alex van Silfhout.

Momenteel heeft Maarten twee wedstrijdpaarden tot zijn beschikking; Simply Red (Z1) en William (ZZ Licht). Naast vele paarden in het Z2 te hebben uitgebracht, heeft Maarten Lichte Tour gereden en heeft een aantal paarden Grand Prix klaar verkocht naar het buitenland.

Het meest opvallende van Maarten is dat hij met één arm rijdt; door een auto ongeluk op 6 jarige leeftijd heeft hij zijn linkerarm verloren. Hierover zegt Maarten zelf: "Paarden hebben er geen oordeel over of je met één of twee handen rijdt; het dwingt mij alleen nog meer om een betere ruiter te zijn..."

Door een chronische overbelasting van zijn rechterarm en -schouder, besloot Maarten in de jaren 90 te stoppen met zijn professionele carriere. "Geen armen was geen optie, dus heb ik een carriere-switch gemaakt." Nu is het een hobby die hij zo professioneel mogelijk beoefend. Bijgestaan door een team van fijne paardenmensen, beleeft Maarten meer dan ooit enorm veel plezier aan het werken met paarden.

Maarten coacht een aantal dressuurruiters en amazones die in de paardensport verder wil komen en daar ook het nodige talent voor hebben. "Met meer dan 30 jaar ervaring op zak, voel ik het als een morele plicht mijn kennis over te brengen op anderen."

Bron: Dressuurruiters.nl

Dressuurclinic van ruiter met één arm

Pensionstal Den Hartog in Hoornaar houdt zondag 6 november een dressuurclinic onder leiding van Maarten van Stek. Het bijzondere is dat deze professionele ruiter maar één arm heeft.

Elk jaar wordt er op Pensionstal Den Hartog een activiteit voor ruiter en paard georganiseerd. Deze keer kozen Mariëlle Beverloo en de eigenaresse van de pensionstal, Trudie den Hartog, ervoor om Maarten van Stek voor een dressuurclinic uit te nodigen. “Deze bijzondere instructeur kan voor een hele nieuwe ervaring zorgen. En bijna elke ruiter is bezig met dressuur. We wisten dat Maarten van Stek clinics geeft, maar totnogtoe niet hier in de regio. We benaderden hem via Facebook. Hij reageerde dat hij het erg leuk vindt en hij was bereid om naar Hoornaar te komen”, verelt Mariëlle.

Maarten van Stek kreeg op 6-jarige leeftijd een auto-ongeluk en heeft daardoor zijn linkerarm verloren. Volgens hem hebben paarden er desondanks geen oordeel over of je met één of twee armen rijdt. Het dwingt hem alleen nog maar meer om een betere ruiter te zijn. Zijn paardensport carrière begon hij met diverse opleidingen die hij kreeg bij dressuurtrainers als Inge Schram en Harry Bold. Maarten van Stek heeft nu twee wedstrijdpaarden in bezit en coacht andere dressuurruiters. Marïelle: “Ondanks dat hij maar één arm kan gebruiken, rijdt hij op professioneel niveau. Zelfs heeft hij een aantal paarden naar de hoogste categorie gereden, zodat ze klaar waren voor doorverkoop aan het buitenland.”

De clinic is van 10.00 tot 17.00 uur aan de Hoge Giessen 3a te Hoornaar. Om 17.30 uur geeft Maarten van Stek zelf een demonstratie met zijn eigen paard William, die op één van de hoogste niveaus wordt gereden. Belangstellenden zijn de gehele dag welkom. Tijdens de dressuurclinic krijgen ruiters les in groepjes van twee, gedurende 45 minuten. Maarten van Stek kan hen dan goed corrigeren om op een betere manier paard te rijden. Mariëlle: “Hij geeft je aanwijzingen om je paard nog beter te laten lopen. Op een vriendelijke manier leer je op een goede wijze je paard te rijden. Met meer dan dertig jaar ervaring op zak voelt hij het als een plicht om zijn kennis over te brengen op anderen.” Er was ruimte voor veertien deelnemers en de inschrijvingen stroomden binnen. “Op zaterdag had ik een formulier opgehangen en zondagochtend was het al helemaal vol. We hebben zelfs een meisje die mee rijdt van rond de 10 jaar, erg leuk.” De positieve reacties op de clinic liegen er niet om. “Het spreekt veel ruiters aan om les te krijgen van z’n bijzonder iemand.”

Bron: Lisa Vogel

Paardrijden met 1 arm - IngKey

...

CowGirl IngKey

:-)

Rodeorijden met 1 arm

Nog een paar lesjes paardrijden en dan kan ik het misschien ook. ;-)
John S. Payne, in Amerika bekend als The One Arm Bandit, is er in ieder geval erg goed in.
Lees alles over hem op zijn website The One Arm Bandit & Company.