Meisje met korte arm als model

Dit maakt mij echt heel blij! Een meisje met een korte arm als model in de Nederlandse Biijenkorf-magazine.
Ik kan helaas alleen het hele blad downloaden, maar bekijk gewoon direct pagina 89.
Zo stoer!

http://tp01.debijenkorf.nl/magazine/2015/201509/?_ga=1.85658970.292154624.1432626993

Dank voor de tip, W. B.

Sportschoenen met ritssluiting - Nike FLYEASE

Te lezen op Support Magazine:

Dankzij een 16-jarige Amerikaanse jongen met cerebrale parese heeft sportkledingbedrijf Nike gemakkelijk aan te trekken sportschoenen ontworpen voor mensen met een beperking. Matthew Walzer, die toen 16 was, schreef in 2012 een open brief aan Nike waarin hij vroeg om sportschoenen die hij zelf kan aantrekken.

Matthew wilde graag mooie sportschoenen die hem toch de speciale steun zouden geven die hij nodig heeft. Hij schreef destijds: “Als 16-jarige ben ik prima in staat om mijzelf helemaal aan te kleden, alleen moet ik mijn ouders elke dag vragen om mijn veters te strikken. Als teenager wil ik graag zo onafhankelijk mogelijk zijn, dus ik vind dit ontzettend frustrerend, en zelfs af en toe gênant. Ik droom ervan om naar de opleiding te gaan die ik zelf uitkies, zonder dat ik elke dag aan iemand moet vragen om mijn veters te strikken.”

Beperkte oplage
Nike ging in op Matthews verzoek, en heeft nu de nieuwe lijn LeBron Soldier 8 FLYEASE in een beperkte oplage op de markt gebracht. De schoenen zijn sinds kort te koop op de Amerikaanse website van Nike (nog niet in Nederland).
Na drie jaar ontwikkelen en testen (met onder meer de medewerking van Matthew) is de gemakkelijk aan te trekken schoenenlijn half juli gepresenteerd. De schoenen worden niet gesloten met veters, maar met een ritssluiting die om de enkel heen loopt. De schoenen zijn – als de rits open is – aan de achterkant veel ruimer, zodat het gemakkelijker is om erin en eruit te stappen.

In- en uitstapgemak
“Uit de brainstorms met Matthew en veel andere atleten met een lichamelijke handicap, werd ons duidelijk dat het in- en uitstapgemak minstens zo belangrijk was als de sluiting,” zegt Tobie Hatfield, schoenontwerper bij Nike. “Een algemene oplossing is lastig, gezien de vele verschillen in handicaps, maar we vinden dit toch wel een grote stap voorwaarts voor iedereen die worstelt met zijn onafhankelijkheid, als hij zijn voeten willen beschermen met Nike schoenen.” Er zijn nog meer varianten op de aangepaste schoen op komst, kondigt Nike aan.

Lees het verhaal over de speciale schoenen op de website van Nike.

Een boerenzoon met één arm - KRO De Reünie

In de uitzending van KRO De Reünie van zondag 26 april staat de eindexamenklas van de Mavo in Borger uit 1980 centraal. Daarin komt onder andere het verhaal van Roelof aan bod.

Roelof is een boerenzoon, zoals er meerdere zaten in deze gezellige plattelandsschool uit Borger. Hij moet het al zeventien jaar doen met één arm, nadat het werd afgerukt ...door een mestwagen. Ook verloor hij bijna zijn rechteroor.

De uitzending op NPO1 begint op 26 april op 20.20 uur.

Bron en meer info: De Krant van Midden Drenthe

Eerste minister met één arm?

Een vrouw met één arm die advocaat en minister is geworden, het is toch wat! Hoewel het van geen enkel belang is, wordt het feit dat Marie-Christine Marghem één arm heeft toch genoemd in dit artikel. Weliswaar niet meteen in de eerste alinea, dat vind ik al een hele vooruitgang, maar wel in de titel van de laatste alinea. Terwijl er toch echt meer andere informatie in de alinea staat.....

Met Marie-Christine Marghem treedt voor het eerst iemand met een verleden bij het voormalige MCC toe tot een regering. De 51-jarige justitie-specialiste uit Doornik wordt minister van Energie. 

Marghem, die in 1963 werd geboren in Doornik, studeerde af als licentiaat in de rechten en stapte in 1994 in de politiek. Ze deed dit toen nog onder PSC-vlag, de christendemocratische partij die in 2002 omgedoopt werd tot het cdH. Marghem veroverde toen voor de PSC een zitje in de gemeenteraad van haar geboortestad.

Kritisch voor Turtelboom

Later verliet Marghem de partij, in het spoor van voormalig PSC-voorzitter en huidig MR-coryfee Gerard Deprez, die in 1998 het MCC (Mouvement des Citoyens pour le Changement) oprichtte. Deprez was er eerder niet in geslaagd een alliantie te smeden tussen het sociaal-christelijke PSC en het liberale PRL (Parti Réformateur Liberal), en koos met het MCC zijn eigen weg. Het MCC ging voor de verkiezingen van 1999 wel een alliantie aan met de PRL en het FDF, de latere MR.

Sinds 2003 zetelt Marghem voor MR in de Kamer. Met haar juridische achtergrond en ervaring als advocate was ze vooral actief in de commissie Justitie. Daar toonde ze zich af en toe kritisch voor het beleid van minister Annemie Turtelboom, die nochtans ook uit de liberale familie komt. Ze is ook een van de MR-parlementsleden die tegen het wetsvoorstel rond euthanasie voor minderjarigen stemden. Sinds de ‘moeder aller verkiezingen’ is ze ook voorzitter van de commissie Justitie. Van 2011 tot 2012 zat ze al aan het hoofd van de bijzondere Dexiacommissie.

Eén arm

Op lokaal vlak geldt Marghem als een van de sterke figuren in Doornik. Tussen 2000 en 2006 was ze er schepen van Financiën, en bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 haalde ze 7.911 voorkeurstemmen: 500 meer dan minister-president en later burgemeester Rudy Demotte.
Naast haar politieke activiteiten blijft Marghem nog actief als advocate. Zo probeerde ze tot voor kort nog zeker één keer per week te pleiten. Opvallend is ook dat ze slechts één arm heeft.

Bron: De Standaard

'Mama, wanneer groeit mijn hand?'

Op het eerste gezicht lijkt Violet een doodnormaal 5-jarig meisje, maar wie iets verder kijkt, ziet dat het kleintje haar linkerhand mist.

Ondanks haar handicap geniet Violet volop van het leven. Iets waar haar moeder ontzettend veel bewondering voor heeft.

Ze besloot haar dochter in al haar pure schoonheid op de gevoelige plaat te leggen. Een schitterende fotoreportage die je niet mag missen!

Zijden draadje

De kleine Violet kwam niet alleen ter wereld met één hand, ze lijdt ook aan de ziekte van Hirschsprung, een aangeboren afwijking aan de darmen. Al sinds de geboorte werd het meisje meerdere malen geopereerd en hing haar leven vaak aan een zijden draadje. Holly Spring, de trotse moeder van het meisje, zag haar dochter vechten en besloot zoveel mogelijk momenten vast te leggen op beeld.

Rolmodel

"Violet heeft me zoveel geleerd over mezelf. Ze is niet alleen mijn model tijdens de fotoshoots, ze is ook hét rolmodel in mijn leven. De moed die ze heeft en de kracht die ze uitstraalt, is echt bewonderenswaardig", vertelt Spring. Ondanks de positiviteit was er één moment waarop ze een brok in haar keel kreeg. "Violet kwam bij me en vroeg: 'Mam, wanneer groeit mijn hand weer?' Het brak mijn hart om haar te vertellen dat haar linkerhand nooit zal groeien", vertelt Spring.

Zorgeloze jeugd

Ondanks haar handicap staat het 5-jarige meisje heel vrolijk in het leven. "Violet gaat een zorgeloze jeugd tegemoet, ook zonder linkerhand. Ik zie haar kracht iedere dag en met deze foto's wil ik haar daaraan blijven herinneren", aldus de trotse moeder.

Bron: Telegraaf
Foto: Holly Spring Photography

Gewichtheffen met een korte arm - Krystal Cantu

Vorig jaar verloor Krystal Cantu haar arm in een zwaar auto-ongeluk. De 25-jarige Texaanse is echter niet van plan om haar dromen op te geven en blijft vastberaden haar hobby beoefenen: gewichtheffen.
De Texaanse raakte in augustus 2013 verwikkeld in een auto-ongeluk. Ze had al snel door dat haar arm geheel verbrijzeld was.

'Mensen probeerden me te helpen en ik merkte dat het serieus was. Ik probeerde niet naar mijn arm te kijken, maar ik kon het zien in de reflectie van iemands zonnebril', vertelt ze volgens de Daily Mail. 'Toen ik in het ziekenhuis aankwam, vertelde de chirurg me dat hij alles bekeken had, maar dat mijn arm niet gered kon worden.'

Er gaat geen dag voorbij dat Krystal niet aan het ongeluk en haar amputatie denkt.

Weer in de sportschool
Maar de Amerikaanse is duidelijk geen vrouw die bij de pakken blijft neerzitten. Nog geen drie weken na het ongeval stond ze in de sportschool, om aan CrossFit te doen; een discipline die gymnastiek, atletiek en gewichtheffen combineert.

Niet alleen overwon ze haar handicap; ze tilt nu zelfs meer gewicht boven haar hoofd dan vóór de amputatie. Ze haalt vlotjes zo'n dan 95 kilo naar boven. 'Achteraf bekeken was het ongeluk het beste dat me kon overkomen', vindt Krystal. 'Zoveel goeds is eruit voortgevloeid.'

Haar coach, die samen met haar hoopt dat ze ooit professioneel aan competities kan deelnemen, noemt haar een 'enorme inspiratie voor andere sporters'.

Bron: AD

Obstacle Run met korte arm - Rudy de Jonge

Nu alleen nog eens ophouden met dat woord 'ondanks'.

Rudy plaatst zich ondanks handicap voor Obstacle Run VS

Al sinds zijn geboorte mist hij een onderarm, maar dat weerhoudt Rudy de Jonge er niet van om het uiterste van zichzelf te vragen. Hij wil een inspiratiebron zijn voor mensen met een handicap! Na een Thaiboks-avontuur en zijn ervaring als keeper van het amputatie-voetbalteam heeft Rudy een nieuwe uitdaging gevonden: de Obstacle Run. En in deze sport blijkt hij zó goed, dat hij zich heeft geplaatst voor het WK Obstacle Run in Amerika.

Eind oktober vindt de wedstrijd plaats en Rudy is de eerste ooit die deelneemt met een handicap. “Dat geeft echt een geweldig gevoel, dat je voor jezelf toch aantoont dat je niet anders bent, dat je geen beperking hebt”, aldus Rudy.

Een obstakelloop, oftwel Obstacle Run, is een hardloopevenement waarbij de deelnemers onderweg diverse obstakels tegenkomen. Vaak gaat de route door de natuur en komen de deelnemers onderweg modder en water tegen. Voorbeelden zijn houten muren, prikkeldraad, sloten, vuur en touwnetten.

Met zijn deelname aan het WK wil Rudy laten zien dat een handicap geen beperking is. Dit is ook het motto van het Revalidatiefonds. Samen willen ze deze boodschap groots verspreiden onder mensen met een handicap.

http://www.hartvannederland.nl/algemeen/2014/rudy-plaatst-zich-voor-obstacle-run-vs-ondanks-handicap/

Veters strikken met 1 hand ... en een been

OneArmGirl: tying my shoe: Per a recent request, here is a short video of OneArmGirl tying the laces of her hiking sneaker... Hope you found that enjoyable.

http://www.theonearmgirl.com/2014/07/tying-my-shoe.html

1 hand en 7 vingers - robotvingers

Met 7 vingers aan één hand heb je helemaal geen 2 handen meer nodig! :-)
Twee ingenieurs van de universiteit MIT in Amerika ontwikkelden 2 robotvingers die je 'om' je hand kan doen. Op zich best handig. Want de dop van een fles draaien wordt op deze manier veeeeeel makkelijker.

Met zeven vingers is het leven gemakkelijker. Dat moeten ingenieurs Faye Wu en Harry Asada van de prestigieuze Amerikaanse universiteit MIT gedacht hebben toen ze hun draagbare robotvingers ontwikkelden.

De twee ingenieurs stelden het technische snufje voor op de beurs 'Robotics: Science and Systems' in Californië. Het apparaat bestaat uit twee lange 'vingers', bevestigd aan een polsband. Een computerprogramma gebaseerd op een algoritme maakt het de robotvingers mogelijk synchroon te bewegen met de echte vingers van de drager.

Wat het nut is van deze extra vingers? "Een schroevendraaier hanteren, een fles openen of een banaan schillen zijn simpele taken die moeilijk klaar te spelen zijn met één hand", staat op de website van de universiteit te lezen. "Wie de robotvingers draagt, kan met één hand bijvoorbeeld de onderzijde van een fles vasthouden én tegelijk de dop losdraaien." De vingers maken het ook mogelijk een tabletcomputer vast te houden en er met dezelfde hand op te typen.

Maar Asada hoopt vooral dat de tweevingerige robot in de toekomst mensen met beperkingen kan helpen bij het uitvoeren van eenvoudige huishoudelijke taken, zoals het openen van een bokaal of het opheffen van zware voorwerpen.

Bibliotheek
De kracht van de robotvingers is gelijk aan die van een menselijke vinger die een grijpende beweging uitvoert. "Maar zware of gladde voorwerpen vereisen een andere kracht", zegt Wu. De ingenieurs bekijken nu hoe ze het toestel die kracht kunnen geven. Daarnaast wil Wu een 'bibliotheek' ontwikkelen van menselijke bewegingen zodat de robotvingers hun bewegingen kunnen aanpassen aan de bewegingen en voorkeuren van de drager. 



Bron:  De Morgen

Urbanathlon 2014 - je grenzen verleggen

Met sport verleg je je grenzen. Of je nu hardloopt, zwemt of een andere sport beoefend, je bent bezig je lichaam tot het uiterste te dwingen. Voor veel mensen is sporten een gegeven. We staan niet of nauwelijks stil bij het gebruik van ons lichaam, tot je een blessure krijgt. Dan pas ervaar je wat een beperking, hoe klein die dan ook is, voor je kan betekenen. Voor meer dan 1,5 miljoen mensen in Nederland is dit echter de harde dagelijkse werkelijkheid. Zij ondervinden iedere dag wat het is om te leven met een fysieke beperking.

Het Revalidatiefonds zorgt ervoor dat deze mensen ook hun grenzen kunnen verleggen. Een prachtig voorbeeld hiervan is Rudy de Jonge. Ondanks zijn beperking is hij toch in staat om deel te nemen aan de Urbanathlon. Hij laat als geen ander zien wat doorzettingsvermogen en ondersteuning van het Revalidatiefonds mogelijk maakt. Met de ondersteuning van hele concrete projecten zorgt het Revalidatiefonds ervoor dat mensen als Rudy toch hun grenzen kunnen verlegen en hun handicap geen beperking meer vormt.

Canny Magloc - hond aanlijnen met 1 hand

Met een beetje voorbereiding thuis lijkt dit de ideale manier om je hond aan te lijnen voor mensen, zoals ik, die (soms) maar 1 hand tot hun beschikking hebben.

De Canny Magloc is een simpele oplossing waarmee de riem van je hond snel en gemakkelijk kan worden vastgemaakt met slechts één hand. Richt het op de halsband van de hond en het zal automatisch bevestigd worden. Om het los te maken, knijpt je in de twee zwarte greepjes, waarna je hond meteen los is van de riem.
Geschikt voor honden met een gewicht tot 40 kg.

Misschien moet ik het maar eens uit gaan proberen .... meestal blijkt de praktijk een stuk weerbarstiger.
Wel jammer dat ik op dit moment geen hond heb om het bij uit te proberen. Er zit dus maar één ding op .... mezelf aanlijnen en uitlaten.

De Canny Magloc is in Nederland te bestellen bij verschillende webshops. Het voordeligst is het echter bij The Canny Company zelf. (Je hebt daar wel een Paypal account of creditkaart voor nodig.)
De prijs valt mee, gemiddeld € 13,95. En hij is er in verschillende kleuren.

En dan nu een filmpje over deze 'magische hondenaanlijner'.



(The quickest and easiest way to connect to your dog. The Canny Magloc uses two magnets to attract your lead to your dog's collar and then a locking mechanism made from 30% glass-filled nylon secures it firmly in place. Will hold dogs up to 40kg in weight. A one-handed way to quickly and easily connect and release your dog's lead, ideal for people with arthritis, gloves, cold days, lively dogs etc.)

Info gevonden via The Dog Lounge Facebook

PS4-controller voor 1 handige bediening

Modificatiespecialist Ben Heck, bekend van The Ben Heck Show waarin regelmatig gameconsole en toebehoren worden aangepast, kreeg het verzoek om de DualShock-controller voor de Playstation 4 geschikt te maken voor mensen met één hand.

Heck zegt hierin te zijn geslaagd. De knoppen die normaliter aan de linkerkant zitten zijn aan de rechterkant bijgeplaatst. De analoge stick aan de linkerkant is naar de achterzijde verschoven. Volgens Heck is-ie nu geschikt om met één hand te bedienen, wat een uitkomst voor veel gehandicapten zal zijn.

In zijn YouTube-show wordt de controller aanstaande vrijdag getoond, hieronder alvast een preview.



Bron:  Apparata

Werken in de keuken met 1 hand

Voor assistentie bij keukenwerkzaamheden. Ideaal voor personen met verminderde grijpkracht en éénhandig gebruik.

De klem houdt voedsel, potten, flessen of schalen stevig vast. Met de raspen, borstel en roestvrijstalen pinnen kunt u voedsel snijden, raspen, schillen en schoonmaken. In de verhoogde hoek kan het brood niet verschuiven wanneer het besmeerd wordt.

Inclusief 4 anti-slip zuignappen.
Afmetingen: L 50 x B 30 x H 3,5 cm

Te koop bij de Ango-winkel.

Van € 91,95
Voor € 75,00

Fluit spelen met 1 hand - Abby Gieseke

Het enige wat Abby Gieseke wilde was de fluit spelen in haar schoolband. “Mijn moeder had de fluit gespeeld en mijn beste vriend speelt ook de fluit” aldus Abby. Maar voor Abby zou dat nu net een grote uitdaging worden, want Abby heeft geen linkerhand…

Breakdancen met een handicap

3d-geprinte kunstarm helpt om weer te eten

Een 16-jarige jongen uit Soedan die zijn handen kwijtraakte, kan dankzij een 3d-geprinte arm weer eten.

In maart 2012 gooide het Soedanese leger een bom af boven het veld waar de 14-jarige Daniel Omar net bezig was om voor de koeien van zijn familie te zorgen. Daniel hoorde het geluid van de vallende bom en rende naar een boom. De boom beschermde wel zijn lichaam, maar niet zijn handen. Die raakte hij kwijt.

In het ziekenhuis werd Daniel geopereerd. Hij hield twee stompjes over die goed genazen. "Zonder handen kan ik niets", vertelde hij aan Time, dat een verhaal schreef over de Amerikaanse arts die hem had geopereerd. “Ik ga het mijn familie zo moeilijk maken.” Hij was liever dood geweest, vertelde hij.

Mick Ebeling, de baas en oprichter van Not Impossible Labs, las het artikel en besloot dat er wat moest gebeuren. Hij reisde af naar Soedan, gewapend met 3d-printers en plastic. Ebeling maakte een kunstarm voor Daniel. De prothese is lang niet zo geavanceerd als de protheses die we hier hebben, maar wel een stuk goedkoper (honderd dollar).

"Het gaat nooit om één persoon", aldus Ebeling. "Als we de plaatselijke bevolking kunnen leren om het zelf te doen, kan het project voortleven nadat wij zijn vertrokken." Dat is helaas geen overbodige luxe. Volgens Not Impossible Labs zijn er vijftigduizend mensen in Soedan bij wie ledematen geamputeerd zijn.

Bekijk onderstaande video waarin je kunt zien hoe Daniel voor het eerst in bijna twee jaar weer zelf kan eten.

Een geluk bij een ongeluk - Bert Pot

Een prothese waarvan alle vingers te bewegen zijn, is een uitkomt voor iemand die zijn eigen hand moet missen. Bert Pot heeft zich ontwikkeld tot ambassadeur van de modernste kunsthand.

Dat alle vingers los van elkaar te bewegen zijn is al tamelijk bijzonder. En dan heeft Bert Pot uit Sappemeer ook nog een app bij zijn prothesehand.
Met wat simpele klikken op zijn smartphone kan Pot (50) zijn kunsthand zo instellen dat dagelijkse handelingen eenvoudig en haast zonder spierkracht zijn uit te voeren. Het aantrekken van een jas bijvoorbeeld, het hanteren van een plantenspuit of tikken op een toetsenbord. Pot is de trotse bezitter van de i-limb ultra revolution, de meest geavanceerde kunsthand ter wereld. Soms noemt Pot zichzelf de Man van Zes Miljoen. Dit najaar zeven jaar  geleden veranderde zijn wereld.

De medewerker van kartonfabriek Eska in Sappemeer kwam tijdens de nachtdienst met zijn hand tussen de walsen van een machine. “Ik had gelijk in de gaten dat het niet met een pleister weer goed kwam.” Pot verloor zijn linkerhand, en hij was nota bene linkshandig. Met een verzameling protheses voor zich op tafel vertelt hij zijn revalidatiegeschiedenis. Sommige handen lijken net echt. Het kan nog echter, zegt Pot. “Je kunt een exacte kopie krijgen van je eigen hand. Als je zwaar behaard bent kan er zelfs haar op.” Maar om mooi en niet van echt te onderscheiden ging het hem niet, Pot wilde zo veel mogelijk kunnen met zijn nephand. De eerste prothese die hij kreeg viel hem tegen. Door middel van eigen spierkracht in de stomp kon hij die, via elektrodes, open en dicht doen, meer niet. “Ik heb er een tijdje mee geoefend en ik dacht: Er moet toch wel iets beters zijn?” Op internet vond hij filmpjes van de i-limb, een hand van het Schotse bedrijf Touch Bionics, met in elke vinger een motortje waardoor de vingers los van elkaar kunnen bewegen.

Zijn instrumentmaker in Haren regelde als geste een ontmoeting met de Nederlandse importeur van de i-limb. “Die keer zag ik de hand voor het eerst in levende lijve.” Dankzij de universele koppeling die geldt voor prothesehanden kon hij de i-limb meteen aan zijn stomp bevestigen en uitproberen. In 2008 kreeg hij zijn eerste eigen i-limb. Pot pakt een busje van tafel, de kunstvingers sluiten er mooi omheen. “Met mijn oude prothese lukt mij dat niet, omdat die niet zo’n grote opening heeft en geen beweegbare vingers. Als ik met de oude iets wil pakken, moet ik me altijd in een bepaalde hoek wringen.” Niet veel mensen in Nederland hebben een ilimb.

Volgens Pieter van Delft van importeur Loth Fabenim in Den Haag dragen rond de dertig mensen in de Benelux er een, in Nederland hebben vijf personen de modernste versie, de i-limb ultra revolution. Het attribuut kost dertig tot vijfendertigduizend euro en is daarmee zo’n twintigduizend euro duurder dan een prothese die alleen open en dicht kan. Te duur, vinden ziektekostenverzekeraars meestal. Dat Pot de prothese wel heeft en ook nog eens telkens de nieuwste versie krijgt, noemt hij “een geluk bij een ongeluk”.

Zijn eerste i-limb wist hij los te peuteren via de letselschadeverzekering. De gedachte was dat hij er zijn werk weer mee zou kunnen doen. Het Universitair Medisch Centrum Groningen wilde de i-limb graag testen met Pot als proefpersoon. Uit het onderzoek kwam dat de prothese erg kwetsbaar was, de duim ging bijvoorbeeld snel stuk. Fabrikant Touch Bionics, niet blij met die onderzoeksresultaten, stelde de tweede versie beschikbaar, een krachtiger, betere uitvoering, zo blijkt uit UMCG-onderzoek dat eerdaags verschijnt in de Journal of Rehabilitation Research and Development.

Vanwege zijn inspanningen als proefkonijn en omdat hij zo’n enthousiaste gebruiker is heeft Touch Bionics Pot inmiddels ook de ultra revolution geschonken. Hij kan verschillende grepen programmeren. Ze worden opgeroepen als hij bepaalde spieren in zijn stomp op een bepaalde manier aanspant. Maar de app kan de vingers ook laten bewegen zonder spieraanspanningen. Pot laat zien hoe hij via de telefoon de hand opdracht geeft zich zo te vormen dat hij zijn jas makkelijk aan kan doen. “De duim klapt in. Als die open blijft staan dan wil het niet, dan krijg ik die hand nooit door de mouw.”

Van de kartonfabriek moest hij afscheid nemen. Hij werd in 2010 volledig afgekeurd. Ruim anderhalf jaar had hij nog geprobeerd weer met de jongens mee te draaien in ploegen. Maar werktempo en overbelasting aan zijn andere arm, de rechter, vormden een beletsel, ook op het technisch magazijn waar hij nog een poosje werkte. De i-limb, gekregen om te kunnen re-integreren, hoefde hij niet terug te geven. Nu staat zijn leven voor een groot deel in het teken van de kunsthand. Hij zegt het glunderend haast: “Als je ziet wat ik door mijn prothese allemaal meemaak, dat had ik zonder dat ongeluk nooit beleefd.”

Hij is demopatiënt voor fysiotherapeuten en ergotherapeuten, staat voor Touch Bionics op beurzen en geeft voorlichting op scholen over leven met een kunsthand. Hij speelde zelfs in een horrorfilm, Zombibi. Hij is betrokken bij het Forum Korter Maar Krachtig, voor mensen met een ledemaatbeperking. En druk met de SMvG, de stichting voor motorrijders met een prothese. Motorrijden kan en mag hij tot zijn grote vreugde weer. Maar  motorrijden doet hij niet met de i-limb, maar met een speciale motorprothese, een soort captain Hook-haak noemt hij die. Hij heeft hem ook in een verwarmde versie, om pijn bij kou tegen te gaan.

Geregeld stellen anderen met geamputeerde handen hem de vraag ‘Hoe kom je aan die mooie prothese? Hoe heb je die vergoed gekregen?’ Dan staat hij wel eens met de mond vol tanden en een half schuldgevoel. Maar door zijn verhaal te vertellen hoopt hij voor andere gehandicapten ambassadeur te zijn en verzekeraars te laten zien hoe het leven kan verbeteren door een i-limb, of een vergelijkbare prothese met beweegbare vingers van een andere fabrikant.

“Te veel mensen met een handicap zitten zielig in een hoekje”, meent Pot. Wie een armprothese krijgt legt het ding vaak al snel weg. “Dat komt doordat de verwachtingen te hoog zijn. Men denkt dat je alles weer kunt doen wat een echte hand ook kan, maar dat is zeker niet zo. Daar is een echte hand te complex voor. Naarmate het gebruikersgemak stijgt, ga je een prothese wel meer gebruiken, de drempel om dingen weer op te pakken is minder hoog.”

Bron: KorterMaarKrachtig

NSGK lanceert nieuw lespakket

Hoe volg je rekenles als je de leraar niet kunt horen? Hoe vind je je plek in de klas als je blind bent? En kun je buiten spelen met maar één arm? Op 14 november konden de leerlingen van de Franciscusschool in Ede ervaren hoe het is om een handicap te hebben. Als eerste basisschool in Nederland gingen zij aan de slag met het nieuwe lespakket van NSGK, dat kinderen leert over het leven met een beperking. Famous Friend van NSGK Tako Rietveld kwam het lespakket presenteren in de klas.

Het lespakket is bestemd voor de groepen zeven en acht. Spelenderwijs leren zij wat een handicap is, welke handicaps er zijn, en vooral dat kinderen met een handicap in de eerste plaats gewoon kinderen zijn. De kern van het lespakket is de lesmodule ‘Anders zijn maakt geen verschil’, met daarin kant-en-klare lessen en oefeningen voor de docent. Daarnaast is er een leskist met materialen waarmee leerlingen zelf kunnen ervaren hoe het is om een handicap te hebben, zoals een blinddoek, blindenstok en brailleteksten. Het derde onderdeel is de website handicapindeles.nl. Daarop staat uitgebreide informatie over handicaps en extra oefeningen voor in de les. Verder bevat de site een overzicht van gastsprekers met een handicap, die daarover iets kunnen vertellen in de klas. Tot slot zijn via de website de lesmodule en de leskist gratis te bestellen.

Jeugdjournaal-verslaggever Tako Rietveld presenteerde het lespakket namens NSGK op de Franciscusschool. Tako mist zelf een onderarm en weet dus uit eigen ervaring hoe het is om te leven met een beperking.

Bron NSGK

Fietsband verwisselen .... zonder handen!

En weer een excuus naar de knoppen... ik vrees dat ik voortaan toch zelf de banden van mijn fiets zal moeten verwisselen .... al ben ik niet zo handig met mijn voeten als deze man, Hector Picard.

iPad Air bedienen met 1 hand

Apple lanceerde dinsdagavond de iPad Air en de iPad mini 2. Sp!ts was erbij en mocht met beide tablets een uurtje stoeien om een eerste indruk op te doen.

iPad Air
Wie de nieuwste iPad in handen heeft merkt meteen twee dingen. Ten eerste is de Air een stuk lichter dan zijn voorganger, zo’n 28 procent volgens de fabrikant. Het tweede opvallende is het design. De 'bolle rug' heeft plaatsgemaakt voor een iets vierkantere achterkant, waardoor het geheel iets beter in de hand ligt. Bij de vorige versie had je nog wel eens het gevoel dat de tablet uit je hand gleed. Een ander opvallend iets is de smallere rand, waardoor de tablet in zijn geheel iets smaller is geworden. Daardoor is het bedienen met één hand een stuk makkelijker geworden en dat is handig bij het lezen van een boek.

Onder de motorkap zijn de veranderingen minder schokkend. Zo heeft Apple de nieuwste chipset van het bedrijf, de A7 soc, ingebouwd. Deze zat al in de eerder aangekondigde iPhone 5s, die vanaf morgen in de winkels in Nederland ligt. Volgens Apple is deze chip zo zuinig dat er en kleinere accu ingebouwd kon worden. Ondanks dat kan het apparaat volgens de fabrikant even lang mee als zijn voorganger. Het scherm is 9,7 inch groot, zoals we gewend zijn bij de iPad. Daar is niet veel aan verbeterd vergeleken met de laatste versie. Wat wel merkbaar is, is de snelheid. Apps die op de laatste iPad toch nog wel wat tijd nodig hebben om op te starten, verschijnen in no time op je scherm. Vooral met spellen is dit merkbaar.

Ipad mini 2
De nieuwste iPad mini 2 kan met trots de naam mini dragen. Waar de eerste versie van deze kleine tablet toch wat tegenviel – vooral qua scherm – is dit echt een miniuitvoering van de iPad Air. Zo heeft het exact dezelfde resolutie, dezelfde chipset en technieken met onder meer wifi aan boord als zijn grote broer. Het meest in het oog springend is het kraakheldere retinascherm. Waar je bij de eerste mini nog duidelijk de pixels kon zien, is dat nu niet meer het geval. Volgens Apple zijn de kleinste details bijna niet meer met het oog te zien.

Aan de buitenkant is er juist bij de mini niet veel veranderd. De achterkant is bijna hetzelfde als zijn voorganger. De tablet ligt prettig in de hand en is net zo snel als zijn grote broer. Ook hierop gaat gamen erg snel.

Conclusie
Het is Apple gelukt om opnieuw een stap te maken in tabletland. De nieuwe Air is de grootste vooruitgang sinds de tablet ruim drie jaar geleden op de markt verscheen. Ondertussen is de mini echt een volwaardig broertje geworden. Het is duidelijk dat Apple goed heeft geluisterd naar kritieken van gebruikers. De prijs voor de iPad Air, die volgende week donderdag in de verkoop gaat, is 479 euro. De mini komt medio november op de markt en kost 419 euro.

Bron: Spitsnieuws