Posts tonen met het label para-amazone. Alle posts tonen
Posts tonen met het label para-amazone. Alle posts tonen
maandag 5 december 2011
Paardrijden met 1 arm - Maria Quinta
En weer iemand die met 1 hand paardrijdt: Maria Quinta:
"Ik begon met paardrijden op de leeftijd van 7, in een klein paarden centrum in het noorden van Portugal met Carolina Brito. Op de leeftijd van 9 jaar oud, verhuisde ik naar het Hipical centrum van Porto en Matosinhos, waar ik les had met Jose Carlos Mendes. Al snel kreeg ik de kans om aan te sluiten bij de prestige internationale jumping ruiter en trainer João.
3 jaar heb ik deelgenomen in de springsport, met Florine du Baussy, een Selle Français merrie. Samen hebben we zeer goede resultaten behaald, niet alleen op Portugese shows, maar ook op de Sunshine Tour in Spanje.
Daar kwam op 1 mei 2002 door een ongeluk tijdens de training een einde aan. Ik viel na een sprong van mijn paard en die viel op mijn schouder. Het resultaat : mijn rechterarm en hand volledig verlamd.
Mijn passie voor paarden was echter zo groot dat ik niet kon opgeven.. Deze passie hielp me mijn grenzen en al mijn angsten te overtreffen, dus een jaar daarna, in 2003, probeerde ik de dressuur discipline, samen met de ruiter Nuno Manta, die nog steeds met me samenwerkt.
Samen met mijn ruiter carrière, ben ik in 2008 afgestudeerd aan de 'Universidade Católica do Porto' in behoud en restauratie. Na mijn opleiding had ik de behoefte om me volledig te wijden aan mijn paarden, dus nam ik een jaar vrijaf van school, en verhuisde voor 4 maanden naar België waar ik trainde met de Paralimpic Philippa Johnson, en haar trainer, Chris Hazzen, trainer en echtgenoot van de Top Dressuur amazone Jeannette Hazzen. Daar heb ik veel geleerd en niet alleen als een ruiter, maar ook als een individu.
Momenteel volg ik de opleiding Master Archelogie, aan de Universidade de Letras Porto."
Bron + foto: Para-Equestrian.eu
Labels:
beperking,
handicap,
lotgenoten,
paardrijden,
para-amazone,
para-equestrian,
sport
maandag 31 oktober 2011
Paardrijden met 1 arm - tips
Op mijn vraag of hij nog tips had, kreeg ik de volgende reactie van ruiter/paardenman Maarten van Stek :
"Ik hou de teugels gewoon in 1 hand; ook stang en trens. Zo doen ze het op de Spaanse rijschool al 300 jaar. Ontstaan omdat er in de andere hand een zwaard zat om mee te vechten. Cowboys rijden meestal ook met 1 hand. Als je de klassieke rijkunst een beetje combineert met de western-stijl (schouderbesturing) is het ineens geen mirakel meer. Bovendien zal het 't paard driemaal worst wezen of je dr met 1 of met 2 aan zit te hannesen .
Ik heb vroeger wel eens met een stokje tussen de teugel gereden of met een knoop in de teugel, maar dat beviel me niks, omdat ik geen goede aanleuning kreeg.
Zaak is dat je lesneemt van een oude rot in 't vak die zeer klassiek is opgeleid en bijvoorbeeld het drie-in-één principe nog kent. Zulke vaklieden zijn er helaas niet veel meer. Ik heb het geluk gehad een zeer gedegen opleiding te hebben gekregen van toptrainers die nooit maar dan ook nooit twijfelden aan het feit òf ik kon leren paardrijden.
Verder zal je toch je best moeten doen je aandacht van je handicap af te halen als je goed wilt paardrijden. 85% van de rest van je lijf werkt hopelijk wel en daar is meer winst mee te behalen, dan proberen het gemis van 'slechts' 1 arm/hand te compenseren... En dan hebben we het nog niet over het ontwikkelen van ruitergevoel, talent, doorzettingsvermogen; kortom alles waar valide ruiters ook aan moeten werken...
Je moet je eigen pad vinden. Je kan maar op 1 manier paardrijden, iedereen heeft daarin zijn beperkingen, daarin zijn jij of ik niet anders."
Dank je Maarten!
Maarten van Stek op Hyves: http://william-dh.hyves.nl/
"Ik hou de teugels gewoon in 1 hand; ook stang en trens. Zo doen ze het op de Spaanse rijschool al 300 jaar. Ontstaan omdat er in de andere hand een zwaard zat om mee te vechten. Cowboys rijden meestal ook met 1 hand. Als je de klassieke rijkunst een beetje combineert met de western-stijl (schouderbesturing) is het ineens geen mirakel meer. Bovendien zal het 't paard driemaal worst wezen of je dr met 1 of met 2 aan zit te hannesen .
Ik heb vroeger wel eens met een stokje tussen de teugel gereden of met een knoop in de teugel, maar dat beviel me niks, omdat ik geen goede aanleuning kreeg.
Zaak is dat je lesneemt van een oude rot in 't vak die zeer klassiek is opgeleid en bijvoorbeeld het drie-in-één principe nog kent. Zulke vaklieden zijn er helaas niet veel meer. Ik heb het geluk gehad een zeer gedegen opleiding te hebben gekregen van toptrainers die nooit maar dan ook nooit twijfelden aan het feit òf ik kon leren paardrijden.
Verder zal je toch je best moeten doen je aandacht van je handicap af te halen als je goed wilt paardrijden. 85% van de rest van je lijf werkt hopelijk wel en daar is meer winst mee te behalen, dan proberen het gemis van 'slechts' 1 arm/hand te compenseren... En dan hebben we het nog niet over het ontwikkelen van ruitergevoel, talent, doorzettingsvermogen; kortom alles waar valide ruiters ook aan moeten werken...
Je moet je eigen pad vinden. Je kan maar op 1 manier paardrijden, iedereen heeft daarin zijn beperkingen, daarin zijn jij of ik niet anders."
Dank je Maarten!
Maarten van Stek op Hyves: http://william-dh.hyves.nl/
Labels:
1 arm,
1 hand,
één arm,
één hand,
handicap,
lotgenoten,
maarten van stek,
paardrijden,
para-amazone,
para-equestrian
Abonneren op:
Posts (Atom)
